اشک آمد امشب تا مرا از من بگيرد

آمد مرا يک شعله در شيون بگيرد

مثل گلاب از چشم خيس من چکيده ست

تا انتقام خنده را از من بگيرد

من دست وپا گم کرده ام کو سربداري

تا سر کشي هاي مرا گردن بگيرد

کو ديده يو سف شناسي تا تنم را

يک برگ گل از بوي پيراهن بگيرد

کو شاعري تا انتقام زندگي را

از واژه هاي مرده ي الکن بگيرد

او زير چتر استاده من در زير باران

من منتظر تا گريه باريدن بگيرد

گفتم بگو،چيزي بگو تا مثل آهو

رد صدايت بوي آويشن بگيرد

چرخي بزن تا روح نا آرام دريا

در هق هق چشم تو رقصيدن بگيرد

خنديد يعني،گيرم آدم سهم خود را

از اين شب تاريک بي روزن بگيرد؟

کو خارخار مرگ تا روح خدا را

يک نيشخند از طعنه هاي تن بگيرد

او بي خيال هرچه شعر و هرچه باران

من منتظر تا او مرا از من بگيرد

محمد حسين بهراميان

سپس با درد توأم عاشقم کرد

خدا دانست ظرفیت ندارم

به چشمان تو کم کم عاشقم کرد

***************************

سلام دوستان عزیز شرمنده که مدتی طولانی به روز نشدم

روزگاری است که ان شاءالله نصیب گرگ بیابون هم نشه

چه برسه به شما ها که همه اهل دل هستین و شکننده تر

از خزیدن نسیم بهار روی شیشه های بارون خورده!

خیال ندارم وبلاگ را تبدیل به دفتر چه خاطرات روزانه کنم

ولی خیلی وقتا آدم نیاز به کسی داره که بتونه باهاش درد دل کنه

ای کاش من هم کسی را داشتم .....................

به حکم سرد تقدیر عاشقم شد

کمی زود آمد و دیر عاشقم شد

اگر چه چشم او من را نمی دید

ولی با این تفاسیر عاشقم شد

 آسیه ارزانی

*********************************************

بهار آمده يك داغ نو به من بدهد