سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

به قیصر امین پور

sharheh63 — Tue, 05 Aug 2008 05:10:18 GMT

و قاف

حرف آخر عشق است

آنجا که نام کوچک من آغاز می شود....

کمکم کن غزل مرگ زمان را گویم

رستن از دغدغه و سوز نهان را گویم

در من انگار زمان جان به تن پاییز است

یاری ام کن که غزل ریز خزان را گویم

آسمان سهم بزرگی است - پرستو می گفت- :

بی پر و بال بپر! تا هیجان را گویم

کمکی کن نفس صبح ببارد در من

تا به تقدیر خدا رفتنمان را گویم

لب فرو بستن و سر بسته نشستن تا کی؟

قیصری وار ترین شعر جهان را گویم....

« محسن امیرخانی»

آرزوی رود ...

sharheh63 — Thu, 15 May 2008 06:00:18 GMT

تو از اول سلامت پاسخ بدرود با خود داشت

اگر چه سحر صوتت، جذبه داوود با خود داشت

بهشتت سبز تر از وعده شداد بود اما

برايم برگ برگش دوزخ نمرود با خود داشت

ببخشايم اگر بستم دگر پلك تماشا را

كه رقص شعله ات در پيچ و تابش دود با خود داشت

سياوش وار بيرون آمدم از امتحان گرچه

دل سودابه سانت هرچه آتش بود با خود داشت

مرا با بركه ام بگذار ، دريا ارمغان تو

بگو جوي حقيري آرزوي رود با خود داشت

محمد علي بهمني

نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

sharheh63 — Thu, 17 Apr 2008 05:41:05 GMT

فرا رسیدن اول اردی بهشت ماه جلالی ( ماه شاعران)

بر تمام دستداران شعر و ادبیات فارسی فرخنده باد.

اول اردی بهشت: روز بزرگداشت سعدی

و یک غزل بسیار زیبا از این استاد بزرگ هنر و اخلاق

***********

اگر تو فارغي از حال دوستان يارا

فراغت از تو ميسر نمي شود مارا

تو را در آينه ديدن جمال طلعت خويش

بيان كند كه چه بودست ناشكيبا را

بيا كه وقت بهار است تا من و تو بهم

به ديگران بگذرايم باغ و صحرا را

بجاي سرو بلند ايستاده بر لب جوي

چرا نظر نكني يار سرو بالا را

شمايلي كه در اوصاف حسن تركيبش

مجال نطق نمانده زبان گويا را

كه گفت بر رخ زيبا نظر خطا باشد؟

خطا بود كه نبينند روي زيبا را

به دوستي كه اگر زهر باشد، از دستت

چنان به ذوق ارادت خورم كه حلوا را

كسي ملامت وامق كند به ناداني

عزيز من، كه نديدست روي عذرا را

گرفتم آتش دل را خبر نمي داري

نگاه مي نكني آب چشم پيدا را

نگفتمت كه به يغما رود دلت، سعدي!

چو دل به عشق دهي دلبران يغما را؟

هنوز با همه دردم اميد درمان است

كه آخري بود آخر شبان يلدا را ...

تمام پیکر دختر

sharheh63 — Sat, 05 Apr 2008 07:31:04 GMT

ستاره بود و آسمان لميده در بر دختر

گذشت فكر تازه اي دوباره از سر دختر

طلوع ... رويش غزل ميان گريه هاي او

غروب ... بيت آخر ترانه تر دختر

نشسته باز حادثه كمين به هاي هاي او

بمان! ببين چه ديدني شكست باور دختر

كسي نيامده – كسي كه بشكند سكوت را –

چكيده خون تازه اي به روي دفتر دختر

تو را صدا نمي زند و گم شده دوباره باز

ميان جاده ي گلو كلام آخر دختر

... وَ مرد مي رسد چه دير، ميان حسرتي غريب

به سينه مي فشارد او، تمام پيكر دختر

آسیه ارزانی نافچی

پر از تکرار

sharheh63 — Tue, 26 Feb 2008 04:35:18 GMT

نشسته اي به كلامم ميان تن ت تنم

چه ديدني است ميان تو دست و پا زدنم

تو عاشقانه تار از تبار فريادي

و جرأتي بده تا من تو را صدا بزنم

و من كه مثل غزل بوده ام پر از تكرار

شبيه رخت عروسي كه مي شود كفنم

شبيه كوچ غريبي كه مي رود از ياد

بيا كه مست غرورم و بي تو مي شكنم

هزار بي بي دل خون شان به گردن تو است

و مات حكم تو مانده پياده اي كه منم

تمام خواهش من اين – همين -: فقط بگذار

به چشم هاي تو يك شب تفألي بزنم

آسيه ارزاني نافچي

الیوم اکملت لکم دینکم ....

sharheh63 — Sun, 23 Dec 2007 07:42:41 GMT

شمشير ابن ملجمي ات را غلاف كن

مردي ، بيا و هرچه گناه اعتراف كن

آه ! اين منم كه عشق علي (ع) نيست در دلم ؟

كوفه ! مرا به جمع خوارج اضاف كن

اين قبله اي كه روي نماز است سوي او

گهواره علي (ع) است به دورش طواف كن

يارب ! مگر كه طاقت ما طاقت علي (ع) است؟

ما را از امتحان الهي معاف كن

دل ! بر لب تو نام علي (ع) نيست ، لا اقل

شمشير ابن ملجمي ات را غلاف كن ...

کامران بهرامی / بروجن

عید غدیر بر همه مسلمانان مبارک باد

sharheh63 — Sun, 23 Dec 2007 07:41:06 GMT

دستان غدير

و بعد نام تو بود و دو سطر از خورشيد

دو دست كز افقي دور دست مي تابيد

همان دو قافيه از شعر شمعداني ها

كه از زبان تو خواند آيه آيه از توحيد

صداي پاي بهاران ميان خاك كوير

دو شاخه از گل آئينه هاي بي ترديد

دو جام آبي دريا به رنگ خواب نسيم

دو بال سرخ غزل يا دو بال شعر سپيد

دو دست خوشه باران، دو دست خوشه نور

ميان قاب زمان در غدير خم روئيد

خدا به وسعت چشمانشان ستاره نوشت

به پلك تيره شب رنگ روشني پاشيد

و بعد آيه « اكملت دينكم » آمد

و خواب از سر و چشمان ظلم و كفر پريد...

فرشته محمدي نافچي

sharheh63 — Thu, 06 Dec 2007 09:40:18 GMT

اینم برای محرم

اشك خونين

آري تو را نديدم و حيران گريستم

امشب براي شام غريبان گريستم

وقتي كه سرو عشق به پايت خميده شد

بر حال زار نخل بيابان گريستم

ديدم كه لاله هاي غريب تو پرپر است

در داغ لاله هاي پريشان گريستم

در من كوير مانده و خشكيده چشمه ام

اما ز داغ سرخ تو ، باران گريستم

اي شمع پر ستاره شب هاي تار من

با من چه كرده اي كه بدين سان گريستم

تنها شده بهار دلم از غروب تو

عمري براي غربت انسان گريستم.

نجمه بهامیر

sharheh63 — Thu, 06 Dec 2007 09:37:29 GMT

سلام دوستان من بعد از یک وقفه طولانی برگشتم

اما با دست پر ....

و باز با من باشید....

لب به لب دل ها به شوقش دستبوس، پا به پا در دام چشمانش به بند

آبشاران در حضورش سر به زير ، كوهساران از وجودش سربلند

دشت ها از هرم نامش شعله ور، شهر ها محض رضايش در سفر

از دل دلتنگ هرمز تا خزر ، از تن تبدار كارون تا سهند

كام نيشابور از او شهدبار ، طوس از شاهي ي نامش پايدار

سبز از بوي عبورش سبزوار، خرم از عطر عبايش بيرجند

اي به دشت سينه ها باران مهر ، قطره قطره ، چشمه چشمه ، رود ، رود

اي به شعر تازه ام تن پوش سحر ، واژه واژه، جمله جمله ، بند بند

اي كه بي تو روزگار و شب خموش ، خاك ، تشنه ، ابر ها آتش فروش

شهر سرد و مردمانش ماردوش، كوچه غمگين و خيابان دردمند

تا خراسان جلوه گاه عشق تو است، آسمان ها دور نامش در طواف

تا تو ضامن مي شوي با پاي خود، آهوان نوبت به نوبت در كمند

پنجه خورشيد رخشان ، دست تو، آه اي شش روز خلقت مست تو

هستي هفت آسمان از هست تو ، شوق سر هشتن به خاكت تا به چند؟

ابرم و باران به باران اشكبار ، كوهم و دامن به دامن داغدار

مهرباني كن دخيلم را بگير ، بر ضريح نقره ي عشقت ببند .

عبدالله روا بروجنی

sharheh63 — Wed, 31 Oct 2007 09:08:01 GMT

جدیدترین رباعی دکتر کاووس برای قیصر امین پور:

دیشب او بار بست و ما مردیم

او قفس را شکست و ما مردیم

مرگ در تار و پود ما جاری است

آری آن مرد هست و ما مردیم ...